
युद्ध हुन्छ आगो आगो बिच् पानी-पानीको युद्ध हुन्छ।
कस्तो होला युद्ध पनि जवानी-जवानीको युद्ध हुन्छ ।
डुब्दो घाम चियाएर पुर्वीमन उपवास बस्दा यहाँ
लाल किरण छर्नु अगी विहानी-विहानीको युद्ध हुन्छ।
सितको थोपा टिलटिलाउँछ फुलहरूको तरेलीमा
पत्रै-पिच्छे फुलहरूमा कँहानी-कँहानीको युद्ध हुन्छ।
एउटा आँखा पूर्व हेर्दा अर्को पश्चिमी हेर्न पुग्छ,,
एउटै मानव आकृतिमा नानी-नानीको युद्ध हुन्छ।
आज भोली भन्दै यंहा, टार्नेहरू धेरै देखें।
बसी धर्तिमै जून तारा ,झार्नेहरु धेरै देखें।
कस्ता कस्ता चाल ,देखाउँछन ए भगवान
समीप बोलाई,काँडे तारले,वार्नेहरु धेरै देखें।
सायद राजनितीको खेल जस्तै भएर होला,
मिलेको दाजु भाईलाई विग्रारनेहरु धेरै देखें।
सयौं जुनी तिम्रो साथ, छोडदिन् भन्नेहरू नै,
मौसम छोडी बेमौसमी पिर्ती सार्नेहरु धेरै देखें।
सतहबाट हात समाई ,पुगेपछि गोहीराईमा,,
भुमरी र छालमा पारी,आफु तर्नेहरू धेरै देखें।

धनीलाई राजमहल ,गरिवलाई सानो ,घर छैन हजुर।
जति भेल आएपनि नदिको,तिरलाई, डर छैन हजुर।
पाईलै पिछे छुरा हान्नेहरुको जमात छ आज भोली,,
आफ्नै नातेदार मान्छे दाजु भाईको ,भर छैन हजुर।
म ठुलो जाती तिमी सानो जाती भन्दै हिड्छन मान्छे,
यंहा देशप्रेमी देशभक्ति खोज्दा खेरी,तर छैन हजुर।।
तर्साएर आफ्नो बहसमा पार्न ,वरीपरी डुल्छन् यहाँ
आफ्नै तालमा शान्तिले सास फेर्ने,शहर छैन हजुर

धादिङ्ग को चिसो चिसो ,पानी मन पर्यौ।
पानी संगै यंहा नलाङ्गेली,नानी मन पर्यौ।
हेर्दा खेरी ईश्वर ले फुर्सदैमा बनाए जस्तो,
जे हेर्यो तेही राम्रो,मलाई जवानी मन पर्यो।
साँझ पर्यो छुट्टनु पर्ने ,मन दुखाई दुखाई,
भोली भेटने आशामा,विहानी मन पर्यो।।
देखेर मात्रै नपाईने ,मन मिलनु पर्दो रहेछ,
यो डि.पिको मनमा बस्ने,रानी मन पर्यो।।

मेरो देशको पिँडाहरु, खोई दिने को छ हेर।
दु:खेको यो देशलाई ,छोई दिने को छ हेर।।
जता ततै विकाश देख्छु,अनी मन बरालीदा,
नेपालको लागी सुडेनी ,भोई दिने को छ हेर।
काला सेता बादल जस्तै ,मढारीदै छ यो देश,
सावुनले झै देशको मुहार धोई दिने को छ हेर।
कर्कलाको पानी जस्तै बगी जाने जिन्दगीमा ,,
देश जनजिरले बाधीँदा , रोई दिने को छ हेर।।